Het minieme signaal

//Het minieme signaal

Het minieme signaal

Wie kent het niet, dat hele kleine, subtiele gevoel waardoor je eigenlijk weet dat het net niet helemaal klopt? Dat je iets wilt zeggen of doen of dat iemand anders iets doet en en dan krijg je zo’n kleine rilling, zo’n lichte onrust.
Vaak ben je geneigd dat te negeren of te bagatelliseren. Als ik het in een beeld beschrijf is het net als wanneer je vanuit je ooghoek kijkt en iets lijkt te zien, maar als je echt gaat kijken, dan is het weg.
Via de ratio kunnen we dat lichte onbehagen oftewel dat signaal wegredeneren. Dan richt je je focus op wat je op dat moment wilt, waar je je zinnen op hebt gezet, wat beantwoordt aan je voorstelling over jezelf of de situatie. Eigenlijk komt zo’n signaal je helemaal niet van pas, het kon immers wel eens leiden tot een situatie die voor jou ongewenst is.
Het subtiele signaal heb ik steeds meer leren kennen als een fluistering van een beter weten, van een deel van mezelf dat objectief ziet wat juist is en wat niet. Maar als ik ergens voor wil gaan, als ik iets in mijn hoofd heb, dan wil ik soms helemaal niet horen dat het mogelijk niet zo’n goed plan is. Dan zie ik de fluistering als tegenwerking en niet als hulp.
Hoe meer ik me afstem op die subtiliteit in mijzelf en dit als hulp zie, des te beter kan ik omgaan met de mogelijk moeilijke consequenties die het heeft. Luisteren naar die stem is luisteren naar het diepste in mij. Dat maakt de weg vrij om mijzelf te zijn en geeft kracht om mijn eigen leven te leiden. In het luisteren naar en serieus nemen van mijn eigen weten houden illusies geen stand maar kunnen mijn talenten maximaal vorm krijgen. Dan neem ik verantwoordelijkheid voor mijn leven door antwoord te geven aan wat binnen in mij waar is.
Het is spannend om zo in het leven te staan, je wordt zichtbaar en kwetsbaar. Maar uit eigen ervaring weet ik ook dat het rust geeft, dat het een einde maakt aan twijfel zonder dat je zeker weet waar je uit komt. Het is zelfs heerlijk om – wanneer je het in contact brengt met de ander – te ervaren dat je goed zit of dat de ander hierdoor openheid van zaken geeft.
En bovendien: je voorkomt onnodig lijden in de toekomst.
Ik vind het fascinerend wat het luisteren naar dat subtiele signaal teweeg brengt en soms betrap ik mij er nog op het even niet te willen horen. Dan heb ik daar even geen zin in. Maar dat hou ik niet zo lang meer vol omdat ik weet hoe ik uiteindelijk mezelf tekort doe.

By | 2014-10-15T11:55:53+00:00 2 november, 2012|Gedachten|0 Comments

Leave A Comment